كل ما كنت باحس بالقرب من ناس او اماكن و ابعد بعدها
ويعدى الوقت و تمر الايام و تعدى شهور و ساعات سنين
و ارجع اشوف الناس و اروح الاماكن
و احس قد ايه كان فيه حاجات حلوة و اكيد باكون نسيت الحاجات الوحشة
و احاول اكون ناضجة فى احساسى بالحاجات و بالناس
و احس بعدها انى نفسى افضل اتمشى على النيل لغاية ما الفجر يطلع و اشم هوا الصبح
و اقول لنفسى انى روحى و قلبى مليانيين اوض كتيرة اوى
و كل ركن و كل حته فيه ذكرى او وجع ,حب ,بسمة
كله جوايا و باحس بيه
و بافضل احب الناس و احب الاماكن زى ما هما
و احس ان الدنيا كبيرة اوى و انى فيها و لا حاجة
